وَحَدَّثَنَاهُ مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ قَائِفٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاهِدٌ وَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ مُضْطَجِعَانِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الأَقْدَامَ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ . فَسُرَّ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَعْجَبَهُ وَأَخْبَرَ بِهِ عَائِشَةَ .
Ва бизга буни Мансур ибн Абу Музоҳим ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Саъд аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Бир қоиф (қиёфа бўйича насл аниқловчи) кирди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳозир эди, Усома ибн Зайд ва Зайд ибн Ҳориса ётган эдилар — у: «Албатта бу оёқларнинг баъзиси баъзисидандир» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундан хурсанд бўлди, бу унга ёқди ва у (буни) Оишага хабар қилди.