حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا كَانَ فِي مَرَضِهِ، جَعَلَ يَدُورُ فِي نِسَائِهِ وَيَقُولُ " أَيْنَ أَنَا غَدًا أَيْنَ أَنَا غَدًا ". حِرْصًا عَلَى بَيْتِ عَائِشَةَ، قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمِي سَكَنَ.
Убайд ибн Исмоил менга айтди, Абу Усома бизга айтди, Ҳишомдан, отасидан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз касаллигида бўлганида, ўз хотинлари (орасида навбатма-навбат) айланар ва: «Мен эртага қаерда (кимнинг навбатида)ман? Мен эртага қаердаман?», дер эди — Оишанин уйини (хоҳлашда) ҳарислик билан. Оиша: «Менинг куним бўлганида, (айланишдан) тўхтади (тинчди)», деди.