3822-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ансорлар фазилатлари
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ ضَحِكَ.
Исъҳоқ Воситий бизга айтди, Холид бизга айтди, Баёндан, Қайсдан, у деди: Уни шундай деганини эшитдим: Жарир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳу деди: Мен Исломга кирганимдан бери Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени (ўзидан) тўсмади (ичкарига киритишдан ман қилмади) ва мени кўрса, фақат кулар эди (табассум қилар эди).