حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الدِّرْهَمِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ دَاوُدَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، أَنَّ جَرِيرًا، بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَمْسَحَ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْسَحُ قَالُوا إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ . قَالَ مَا أَسْلَمْتُ إِلاَّ بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ .
Бизга Алий ибн ал-Ҳусайн ад-Дирҳамий ривоят қилди, бизга Ибн Довуд ривоят қилди, у Букайр ибн Омирдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарийрдан ривоят қилдики, Жарийр сийиб олди, сўнг таҳорат қилиб, икки махсиси устига масаҳ қилди ва деди: «Мени масаҳ қилишдан нима тўсади, ҳолбуки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг масаҳ қилганини кўрганман.» Улар дедилар: «Бу Моида сураси нозил бўлишидан олдин эди.» У деди: «Мен фақат Моида нозил бўлганидан кейин Ислом келтирганман.»