حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي أُسَامَةَ حَدَّثَكُمْ يَحْيَى بْنُ الْمُهَلَّبِ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، {وَكَأْسًا دِهَاقًا} قَالَ مَلأَى مُتَتَابِعَةً.
Исъҳоқ ибн Иброҳим менга айтди, у деди: Мен Абу Усомага: «Сизларга Яҳё ибнул-Муҳаллаб айтдими: Ҳусайн бизга айтди, Икримадан, {ва каъсан диҳоқа (тўла қадаҳ)} — у: ‹Тўлиқ, кетма-кет (қуйилган)›, деди», дедим.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Менга Ҳусайн ибн Ҳурайс ёзиб юборди, у: бизга Фазл ибн Мусо Маъмардан, у Ҳакам ибн Абондан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода хабар берди, деди.
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Бизга Суфён ибн Уяйна Маъмардан, у Зуҳрийдан шу иснод билан хабар берди.
Ҳусайн ибн Абдураҳмондан, Солим ибн Абул-Жаъддан, Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумодан, у деди: Биз (бирор жойга) кўтарилганимизда такбир айтар, (пастга) тушганимизда тасбеҳ айтар эдик.
бизга Абу Тумайла Ҳусайн ал-Муаллимдан, у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки қўл ва икки оёқ бармоқларини (диятда) тенг қилдилар.
Бизга Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Абдулаъло ривоят қилди, бизга Ҳишом Ҳасандан ривоят қилди: У: «Азиятни (халақитни) кетказиш — бошни қириб ташлашдир», деб айтар эди.
Ё Расулуллаҳ, Сафийя бинт Ҳуяйй ҳайз кўрди Шояд у бизни ушлаб қолар. У сизлар билан Байтни тавоф қилмаганмиди? Ҳа, (қилган) Ундай бўлса, чиқинглар (жўнанглар)