Саҳиҳул Бухорий — 3888-ҳадис

Ансорлар фазилатлари · Меърож

3888-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ансорлар фазилатлари

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى ‏{‏وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ‏}‏ قَالَ هِيَ رُؤْيَا عَيْنٍ، أُرِيَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ‏.‏ قَالَ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ قَالَ هِيَ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ‏.‏

Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амр бизга айтди, Икримадан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан — Аллаҳ таолонинг {Ва Биз сенга кўрсатган тушни фақат одамларга бир синов қилдик} сўзи ҳақида: У деди: «У кўз билан (ҳақиқатан) кўриш(дир), Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Байтул-Мақдисга Исро қилинган кеча унга кўрсатилди». (Ибн Аббос): «{Ва Қуръанда лаънатланган дарахт}» (ҳақида) деди: «У — Заққум дарахти(дир)».

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 6613-ҳадисТақдир китоби

"У — кўз кўриши (ҳақиқий рўё)дир, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Байтул-Мақдисга исро (тунги саёҳат) қилинган кечаси кўрсатилди." ("Қуръанда лаънатланган дарахт" ҳақида) деди: "У — Заққум дарахтидир."

Саҳиҳи Муслим, 1735-ҳадисМусофир намози

)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечадаги намозини ўқир, у (Оиша) эса унинг рўпарасида (олдида) кўндаланг (ётган) бўлар эди; витр (вақти) қолганида, уни уйғотар, у (Оиша) витр ўқир эди.

Саҳиҳул Бухорий, 4716-ҳадисПайғамбарнинг Қуръан тафсири

Биз сенга кўрсатган тушни фақат одамларга фитна (синов) қилдик У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга исро қилинган кечаси кўрсатилган кўз кўришидир. Ва лаънатланган дарахт

Саҳиҳи Муслим, 1619-ҳадисМусофир намози

У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — сафарда кечаси, улови орқасида (устида), у қайси томонга юзланса — тасбиҳ (нафл) ўқиётган кўрди.

Сунани Насоий, 1557-ҳадисИкки ҳайит намози китоби

ки), бир қавм ҳилолни (ой кўринишини) кўриб, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келишди. У киши уларга кун кўтарилганидан кейин рўзаларини очишни ва эртаси куни ҳайит (намози)га чиқишни буюрдилар.

Саҳиҳи Муслим, 983-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжиднинг орқа (қисм)ида бир қавмни кўрди — ва шу мислини зикр қилди.