حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ تَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنْ كَلْبٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ بَكْرٍ، فَلَمَّا هَاجَرَ أَبُو بَكْرٍ طَلَّقَهَا، فَتَزَوَّجَهَا ابْنُ عَمِّهَا، هَذَا الشَّاعِرُ الَّذِي قَالَ هَذِهِ الْقَصِيدَةَ، رَثَى كُفَّارَ قُرَيْشٍ وَمَاذَا بِالْقَلِيبِ قَلِيبِ بَدْرٍ مِنَ الشِّيزَى تُزَيَّنُ بِالسَّنَامِ وَمَاذَا بِالْقَلِيبِ، قَلِيبِ بَدْرٍ مِنَ الْقَيْنَاتِ وَالشَّرْبِ الْكِرَامِ تُحَيِّي بِالسَّلاَمَةِ أُمُّ بَكْرٍ وَهَلْ لِي بَعْدَ قَوْمِي مِنْ سَلاَمِ يُحَدِّثُنَا الرَّسُولُ بِأَنْ سَنَحْيَا وَكَيْفَ حَيَاةُ أَصْدَاءٍ وَهَامِ
Асбағ бизга айтди, Ибн Ваҳб бизга айтди, Юнусдан, Ибн Шиҳобдан, Урва ибнуз-Зубайрдан, Оишадан: Абу Бакр розияллаҳу анҳу Калб (қабиласи)дан Умму Бакр деб аталувчи бир аёлга уйланган эди. Абу Бакр ҳижрат қилганида, уни талоқ қилди, сўнг унга амаки ўғли уйланди — мана бу шоир, у (қуйидаги) қасидани айтган, Қурайш кофирларига марсия ўқиб: «Қудуқда — Бадр қудуғида — нима бор — шийз (ёғоч)дан, ўркач (семизлик) билан безатилган (дастурхон)дан? Ва қудуқда — Бадр қудуғида — нима бор — кунлардан (куйчи чўрилардан) ва карам (сахий) ичувчилардан? Умму Бакр (мени) саломат билан дуо қилаяпди (лекин) менга қавмимдан кейин саломат борми? Расул бизга биз (қайтадан) тириламиз дейди — (ахир) бақирувчи (қуш)лар ва бойўғли(дек ўлик суяк)ларнинг ҳаёти қандай бўлсин?» (— бу куфр шеъридир).