حَدَّثَنِي عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ وَقَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَلِيبِ بَدْرٍ فَقَالَ {هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ثُمَّ قَالَ إِنَّهُمُ الآنَ يَسْمَعُونَ مَا أَقُولُ} فَذُكِرَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ إِنَّمَا قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُمُ الآنَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّ الَّذِي كُنْتُ أَقُولُ لَهُمْ هُوَ الْحَقُّ ". ثُمَّ قَرَأَتْ {إِنَّكَ لاَ تُسْمِعُ الْمَوْتَى} حَتَّى قَرَأَتِ الآيَةَ.
Усмон менга айтди, Абда бизга айтди, Ҳишомдан, отасидан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Бадр қудуғи устида тўхтади ва: «Роббингиз ваъда қилган нарсани ҳақ (рост) ҳолда топдингларми?», деди, сўнг: «Албатта улар ҳозир мен айтаётган нарсани эшитадилар», деди. Буни Оишага зикр қилинди, у: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам фақат: ‹Албатта улар ҳозир мен уларга айтар бўлган нарсам ҳақ эканини биладилар› деди», деди. Сўнг у {Албатта сен ўликларга эшиттира олмайсан} (оятини) ўқиди, оятни (тўлиқ) ўқиди.