Саҳиҳул Бухорий — 399-ҳадис

Намоз китоби · Қаерда бўлса ҳам қиблага юзланиш

399-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ أَنْ يُوَجَّهَ إِلَى الْكَعْبَةِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ‏}‏ فَتَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ، وَقَالَ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ ـ وَهُمُ الْيَهُودُ ـ مَا وَلاَّهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا ‏{‏قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ‏}‏ فَصَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ مَا صَلَّى، فَمَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنَ الأَنْصَارِ فِي صَلاَةِ الْعَصْرِ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَقَالَ هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَأَنَّهُ تَوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ‏.‏ فَتَحَرَّفَ الْقَوْمُ حَتَّى تَوَجَّهُوا نَحْوَ الْكَعْبَةِ‏.‏

Бизга Абдуллаҳ ибн Ражў ривоят қилди, у деди: бизга Исроил, Абу Ишоқдан, у ал-Баро ибн Озиб (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байтул-Мақдис (Қуддус) томонга ўн олти ёки ўн етти ой намоз ўқидилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Каъбага юзланишни яхши кўрардилар. Шунда Аллаҳ: ‹Юзингни осмонга (интизор бўлиб) буришингни кўриб турибмиз...› (оятини) нозил қилди. Шунда у киши Каъба томонга юзландилар. Одамлардан аҳмоқлар — улар яҳудийлар — : ‹Уларни илгари (турган) қиблаларидан нима бурди?› дедилар. (Аллаҳ): ‹Айт: шарқ ҳам, ғарб ҳам Аллаҳники; У хоҳлаган кишини тўғри йўлга ҳидоят қилади›, (деб нозил қилди). Шунда бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиб, сўнг ўқиб бўлгач чиқди ва ансорлардан бир қавмнинг ёнидан ўтди — улар аср намозини Байтул-Мақдис томонга (ўқиётган) эдилар. У: «У гувоҳлик берадики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқиди ва у (Набий) Каъба томонга юзланди,» деди. Шунда қавм — Каъба томонга юзлангунча — бурилиб (намозда давом этдилар).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1505-ҳадисМасжидлар китоби

)ки: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига кирди ва уни бўйра (ҳасир) устида — унга сажда қилаётган ҳолда — намоз ўқиётган топди.

Саҳиҳул Бухорий, 4414-ҳадисҒазотлар китоби

ки, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан видолашув ҳажида шом ва хуфтони бирга (жам қилиб) ўқиди.

Сунани Насоий, 605-ҳадисНамоз вақтлари китоби

ки, у Видолашув (Видў) ҳажжида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Муздалифада Мағриб ва Хуфтонни жамлаб ўқиган.

Сунани Насоий, 1334-ҳадисСаҳв китоби

ки), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан субҳ (бомдод) намозини ўқиган эди. Намоздан кейин (Расулуллаҳ қиблага ортини ўгириб, одамлар томон) юзландилар.

Сунани Абу Довуд, 1926-ҳадисҲаж китоби

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Муздалифада махриб ва хуфтон намозларини бирга ўқиди.

Саҳиҳи Муслим, 2045-ҳадисИкки ҳайит намози

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га гувоҳлик бераманки, у хутбадан олдин (намоз) ўқиди