Саҳиҳул Бухорий — 3998-ҳадис

Ғазотлар китоби · Бадрда қатнашганлар ва Саъд ибн Муоз

3998-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби

حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ الزُّبَيْرُ لَقِيتُ يَوْمَ بَدْرٍ عُبَيْدَةَ بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ وَهْوَ مُدَجَّجٌ لاَ يُرَى مِنْهُ إِلاَّ عَيْنَاهُ، وَهْوَ يُكْنَى أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ، فَقَالَ أَنَا أَبُو ذَاتِ الْكَرِشِ‏.‏ فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ بِالْعَنَزَةِ، فَطَعَنْتُهُ فِي عَيْنِهِ فَمَاتَ‏.‏ قَالَ هِشَامٌ فَأُخْبِرْتُ أَنَّ الزُّبَيْرَ قَالَ لَقَدْ وَضَعْتُ رِجْلِي عَلَيْهِ ثُمَّ تَمَطَّأْتُ، فَكَانَ الْجَهْدَ أَنْ نَزَعْتُهَا وَقَدِ انْثَنَى طَرَفَاهَا‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ فَسَأَلَهُ إِيَّاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَاهُ، فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَهَا، ثُمَّ طَلَبَهَا أَبُو بَكْرٍ فَأَعْطَاهُ، فَلَمَّا قُبِضَ أَبُو بَكْرٍ سَأَلَهَا إِيَّاهُ عُمَرُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا، فَلَمَّا قُبِضَ عُمَرُ أَخَذَهَا، ثُمَّ طَلَبَهَا عُثْمَانُ مِنْهُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهَا، فَلَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ وَقَعَتْ عِنْدَ آلِ عَلِيٍّ، فَطَلَبَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ، فَكَانَتْ عِنْدَهُ حَتَّى قُتِلَ‏.‏

Убайд ибн Исмоил менга айтди, Абу Усома бизга айтди, Ҳишом ибн Урвадан, отасидан, у деди: Зубайр деди: Мен Бадр куни Убайда ибн Саъид ибнул-Осни учратдим — у совутга ўралган, ундан фақат икки кўзи кўринар эди, у Абу Зотил-Кариш деб куняланар эди — у: «Мен Абу Зотил-Каришман», деди. Мен унга аназа (калта найза) билан ҳужум қилдим ва уни кўзига санчдим, у ўлди. Ҳишом деди: Менга хабар берилдики, Зубайр: «Мен оёғимни унинг устига қўйдим, сўнг чўзилдим (куч билан тортдим), уни (найзани) чиқариш машаққат (зўрға) бўлди, унинг икки учи эгилиб кетган эди», деди. Урва деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан ўша (найза)ни сўради, у (Зубайр) берди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этганида, уни (Зубайр) олди; сўнг Абу Бакр уни сўради, у берди; Абу Бакр вафот этганида, Умар ундан сўради, у унга берди; Умар вафот этганида, уни (Зубайр) олди; сўнг Усмон ундан сўради, у унга берди; Усмон ўлдирилганида, у Али оиласига тушди; сўнг уни Абдуллаҳ ибнуз-Зубайр сўради, у (ўлдирилгунигача) унинг ҳузурида (қолди).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 4075-ҳадисКийим китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим, у шамла (ёпинчиқ)га ўралиб ўтирган эди ва унинг попуклари икки оёғига тушиб турарди.

Саҳиҳул Бухорий, 1754-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга шу икки қўлим билан — у зот иҳромга кирган пайтида ва (тавоф) қилишдан олдин иҳромдан чиқгач (ҳалол бўлган пайтида) — хушбўй (атир) суртди. Ва у икки қўлини ёйди.

Сунани Насоий, 2779-ҳадисҲаж китоби

Мен ўзимни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳадийи учун қўйларнинг қалодаларини эшаётган ҳолда кўрганман, сўнгра у киши ҳалол (иҳромсиз) ҳолда тураверардилар.

Сунани Абу Довуд, 4189-ҳадисСоч тараш китоби

Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бошларини ажратмоқчи (тараб иккига айирмоқчи) бўлсам, ажратишни бошларининг тепасидан (ёфухидан) бошлар ва пешона сочларини икки кўзлари орасига қўйиб юборардим.

Сунани Абу Довуд, 899-ҳадисНамоз китоби

Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг орқасидан келдим ва унинг қўлтиқларининг оқлигини кўрдим, у қўлларини очиб бўшаштириб турганди.

Сунани Насоий, 2783-ҳадисҲаж китоби

Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳадий туяларининг қалодаларини ўз қўлларим билан эшдим, сўнгра у киши уни (қалода билан) белгилаб, (қонатиб) белгиладилар ва уни Байтуллаҳ томон йўналтириб…