حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ خَبَّابٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدِ بْنِ مَالِكٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ، فَقَدَّمَ إِلَيْهِ أَهْلُهُ لَحْمًا مِنْ لُحُومِ الأَضْحَى فَقَالَ مَا أَنَا بِآكِلِهِ حَتَّى أَسْأَلَ، فَانْطَلَقَ إِلَى أَخِيهِ لأُمِّهِ وَكَانَ بَدْرِيًّا قَتَادَةَ بْنِ النُّعْمَانِ فَسَأَلَهُ، فَقَالَ إِنَّهُ حَدَثَ بَعْدَكَ أَمْرٌ نَقْضٌ لِمَا كَانُوا يُنْهَوْنَ عَنْهُ مِنْ أَكْلِ لُحُومِ الأَضْحَى بَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Лайс бизга айтди, у деди: Яҳё ибн Саъид менга айтди, Қосим ибн Муҳаммаддан, Ибн Хаббобдан: Абу Саъид ибн Молик Худрий розияллаҳу анҳу сафардан келди. Унинг аҳли унга қурбонлик гўштларидан гўшт тақдим қилди. У: «Мен сўрамагунимча буни ер эмасман», деди ва она томонидан акаси — у бадрий эди — Қатода ибнун-Нуъмон(нинг олдига) кетди ва ундан сўради. У: «Сендан кейин бир иш (ҳукм) юз берди — қурбонлик гўштларини уч кундан кейин ейишдан қайтарилган (ман қилинган) нарсани насх (бекор) қилди», деди.