حَدَّثَنِي خَلِيفَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَاتَ أَبُو زَيْدٍ وَلَمْ يَتْرُكْ عَقِبًا، وَكَانَ بَدْرِيًّا.
Халифа менга айтди, Муҳаммад ибн Абдуллаҳ Ансорий бизга айтди, Саъид бизга айтди, Қатодадан, Анас розияллаҳу анҳудан, у деди: Абу Зайд вафот этди ва (ўзидан) авлод қолдирмади; у бадрий (Бадр аҳли) эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
ки, Ибн Шиҳоб унга хабар берди, Анас ибн Молик уларга ривоят қилдики: Уҳуд шаҳидлари ғасл қилинмади (ювилмади), қонлари билан дафн этилди ва уларга (жаноза) намози ўқилмади.
Холид Ҳаззўдан, у Абу Қилобадан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Қунут шомда ва бомдодда (ўқилар) эди.
Анас (розияллаҳу анҳу) атирни рад қилмас эди. Ва Анас деди: Албатта, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) атирни рад қилмас эдилар. Бу бобда Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан…
Саъд ибн Убода Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Онам вафот этди, унинг зиммасида назр бор эди, лекин уни адо этмади, Уни онанг номидан адо эт,
Собитдан, у Анасдан, ундан Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бўяши (ҳизоб) ҳақида сўралган эди, у: у зот бўямаганини, лекин Абу Бакр ва Умар розияллаҳу анҳумо бўяганини зикр қилди.
Моликдан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — рўзадор ҳолда — баъзи завжаларини ўпар эди. Сўнг (Оиша) кулди.