حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ الْقُنُوتُ فِي الْمَغْرِبِ وَالْفَجْرِ.
Абдуллаҳ ибн Абул-Асвад бизга айтди: Исмоил бизга айтди, Холид Ҳаззўдан, у Абу Қилобадан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Қунут шомда ва бомдодда (ўқилар) эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мусаддад бизга айтди: Исмоил бизга айтди: Холид бизга айтди, Абу Қилобадан, у Анасдан: У деди: Қунут шомда ва бомдодда (ўқилар) эди.
Ҳишом Маъмардан, у Қатодадан, у Анасдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам йўғон (тўла) оёқ-кафтли эдилар.
Қатодадан, Анас розияллаҳу анҳудан, у деди: Абу Зайд вафот этди ва (ўзидан) авлод қолдирмади; у бадрий (Бадр аҳли) эди.
Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан: У деди: Сафийя Сафийдан (танланган улушдан) эди.
у Қатодадан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — юқоридагига ўхшаш, шу маънода (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
Анас розияллаҳу анҳу унга айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафарда бу икки намозни жамлар эдилар — яъни шом ва хуфтонни.