حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ وَافَقْتُ رَبِّي فِي ثَلاَثٍ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اتَّخَذْنَا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى فَنَزَلَتْ {وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى} وَآيَةُ الْحِجَابِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ أَمَرْتَ نِسَاءَكَ أَنْ يَحْتَجِبْنَ، فَإِنَّهُ يُكَلِّمُهُنَّ الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ. فَنَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ، وَاجْتَمَعَ نِسَاءُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْغَيْرَةِ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُنَّ عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبَدِّلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ. فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ.
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, у деди: бизга Ҳушайм, Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилди, у деди: Умар деди: Мен Роббимга уч (нарсада) мувофиқ келдим (фикримга мувофиқ оят нозил бўлди): Мен: «Эй Расулуллаҳ, Мақом Иброҳимни намозгоҳ қилсак (қандай бўларди)?» дедим. Шунда: ‹Мақом Иброҳимдан намозгоҳ тутинглар› (ояти) нозил бўлди. Ва ҳижоб ояти: Мен: «Эй Расулуллаҳ, хотинларингизга (парда) тўсинишни буюрсангиз (қандай бўларди)? Чунки улар билан яхши (киши) ҳам, ёмон (киши) ҳам гаплашади,» дедим. Шунда ҳижоб ояти нозил бўлди. Ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотинлари у кишига рашк (ғайрат)да бирлашганларида, мен уларга: «Эҳтимол, Роббиси, агар у сизларни талоқ қилса, унга сизлардан яхшироқ хотинларни алмаштириб беради,» дедим. Шунда мана шу оят нозил бўлди.