حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا، أَرْضَهُ مِنْ فَدَكٍ، وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ، إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ فِي هَذَا الْمَالِ ". وَاللَّهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَبُّ إِلَىَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي.
Иброҳим ибн Мусо менга айтди, Ҳишом бизга хабар берди, Маъмар бизга хабар берди, Зуҳрийдан, Урвадан, Оишадан: Фотима алайҳассалом ва Аббос Абу Бакрнинг олдига келди — улар ўз меросларини — унинг (Набийнинг) Фадакдаги ерини ва Хайбардаги улушини — талаб қилар эдилар. Абу Бакр: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитдим: ‹Биз ворис бўлинмаймиз, биз қолдирган нарса садақадир; фақат Муҳаммад оиласи мана бу молдан ейди›. Аллаҳга қасам, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қаробати(ни риоя қилиш) менга ўз қаробатимни(ни риоя қилишдан) севимлироқдир», деди.