وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ فِيمَنْ تَغَشَّاهُ النُّعَاسُ يَوْمَ أُحُدٍ، حَتَّى سَقَطَ سَيْفِي مِنْ يَدِي مِرَارًا، يَسْقُطُ وَآخُذُهُ، وَيَسْقُطُ فَآخُذُهُ.
Халифа менга айтди: Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Саъид бизга айтди, Қатодадан, Анасдан, Абу Талҳа розияллаҳу анҳумодан, у деди: Мен Уҳуд куни уйқу (мудроқлик) босган кишилардан эдим, ҳатто қиличим қўлимдан неча марта тушди — тушар, мен уни олар, (яна) тушар, мен уни олар эдим.