2367-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Сув тақсимоти
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَذُودَنَّ رِجَالاً عَنْ حَوْضِي كَمَا تُذَادُ الْغَرِيبَةُ مِنَ الإِبِلِ عَنِ الْحَوْضِ ".
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ғундар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Зиёддан, мен Абу Ҳурайрани (розияллаҳу анҳу) эшитдим, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен ўз ҳавзимдан (Қиёмат куни) баъзи кишиларни — бегона туя ҳавздан ҳайдалган(қувланган) каби — ҳайдайман».