حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها {الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ} قَالَتْ لِعُرْوَةَ يَا ابْنَ أُخْتِي كَانَ أَبُوكَ مِنْهُمُ الزُّبَيْرُ وَأَبُو بَكْرٍ، لَمَّا أَصَابَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَصَابَ يَوْمَ أُحُدٍ، وَانْصَرَفَ عَنْهُ الْمُشْرِكُونَ خَافَ أَنْ يَرْجِعُوا قَالَ " مَنْ يَذْهَبُ فِي إِثْرِهِمْ ". فَانْتَدَبَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ رَجُلاً، قَالَ كَانَ فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَالزُّبَيْرُ.
Муҳаммад бизга айтди, Абу Муовия бизга айтди, Ҳишомдан, отасидан, Оиша розияллаҳу анҳодан — {Ўзларига жароҳат етгандан кейин (ҳам) Аллаҳ ва Расулига жавоб берган(лар)...} (ояти ҳақида): У Урвага: «Эй жияним, сенинг отанг улардан эди — Зубайр ва Абу Бакр. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Уҳуд куни етган (жароҳат) етганида ва мушриклар ундан чекинганида, (Набий) уларнин яна қайтишидан қўрқди ва: ‹Ким уларнинг ортидан кетади?› деди. Шунда улардан етмиш киши жавоб берди — улар ичида Абу Бакр ва Зубайр бор эди», деди.