وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، وَسَأَلَهُ، رَجُلٌ مِنْ قَيْسٍ أَفَرَرْتُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَقَالَ الْبَرَاءُ وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَفِرَّ وَكَانَتْ هَوَازِنُ يَوْمَئِذٍ رُمَاةً وَإِنَّا لَمَّا حَمَلْنَا عَلَيْهِمُ انْكَشَفُوا فَأَكْبَبْنَا عَلَى الْغَنَائِمِ فَاسْتَقْبَلُونَا بِالسِّهَامِ وَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَإِنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا وَهُوَ يَقُولُ " أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва ибн Башшор — матн ибн ал-Мусанноники — ривоят қилдилар, улар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Ишоқдан ривоят қилди, у деди: «Мен Бароға қулоқ солиб турдим — Қайсдан бир киши ундан сўради: ‹Ҳунайн куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ташлаб қочдингизми?› деди. Баро: ‹Лекин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қочмади. Ўша куни Ҳавозин ўқ отадиган қавм эди. Биз уларга ҳужум қилганимизда, улар сочилиб кетдилар. Биз ўлжаларга ёпишдик, шунда улар бизни ўқлар билан қарши олдилар. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни оқ хачирида кўрдим, Абу Суфён ибн ал-Ҳорис унинг жиловидан ушлаб турар, у эса: ‹Мен Набийман, ёлғон йўқ. Мен Абдул Мутталиб ўғлиман!› дерди›».