حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحُدٍ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَقُولُ " أَيُّهُمْ أَكْثَرُ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ ". فَإِذَا أُشِيرَ لَهُ إِلَى أَحَدٍ، قَدَّمَهُ فِي اللَّحْدِ، وَقَالَ " أَنَا شَهِيدٌ عَلَى هَؤُلاَءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ". وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ بِدِمَائِهِمْ، وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْ، وَلَمْ يُغَسَّلُوا. وَقَالَ أَبُو الْوَلِيدِ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، قَالَ لَمَّا قُتِلَ أَبِي جَعَلْتُ أَبْكِي وَأَكْشِفُ الثَّوْبَ عَنْ وَجْهِهِ،، فَجَعَلَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَوْنِي وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَنْهَ، وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَبْكِيهِ أَوْ مَا تَبْكِيهِ، مَا زَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ تُظِلُّهُ بِأَجْنِحَتِهَا حَتَّى رُفِعَ ".
Қутайба ибн Саъид бизга айтди, Лайс бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, Абдураҳмон ибн Каъб ибн Моликдан: Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумо унга хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд ўлганларидан икки кишини бир кийимда (кафанда) жамлар, сўнг: «Улардан қайсиси Қуръанни кўпроқ олган (ёдлаган)?», дер эди. Улардан бирига ишора қилинса, уни лаҳдда (қабарда) олдинга қўяр ва: «Мен мана буларга қиёмат куни гувоҳман», дер эди. Ва уларни қонлари билан (ювилмай) кўмишни буюрди, уларга намоз ўқимади ва улар ғусл қилинмади. Абул-Валид Шуъбадан, Ибнул-Мункадирдан: Мен Жобирни шундай деганини эшитдим: Отам ўлдирилганида, мен йиғлаб, унинг юзидан кийимни оча бошлади. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари мени қайтарар, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам эса қайтармас эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Унга йиғлама — ёки: нега унга йиғлайсан? — Малоикалар уни — токи кўтарилгунигача — қанотлари билан соя қилиб турди», деди.