حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ أُرَى عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رَأَيْتُ فِي رُؤْيَاىَ أَنِّي هَزَزْتُ سَيْفًا فَانْقَطَعَ صَدْرُهُ، فَإِذَا هُوَ مَا أُصِيبَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ أُحُدٍ، ثُمَّ هَزَزْتُهُ أُخْرَى فَعَادَ أَحْسَنَ مَا كَانَ، فَإِذَا هُوَ مَا جَاءَ بِهِ اللَّهُ مِنَ الْفَتْحِ وَاجْتِمَاعِ الْمُؤْمِنِينَ، وَرَأَيْتُ فِيهَا بَقَرًا وَاللَّهُ خَيْرٌ، فَإِذَا هُمُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ أُحُدٍ ".
Муҳаммад ибнул-Ало бизга айтди, Абу Усома бизга айтди, Бурайд ибн Абдуллаҳ ибн Абу Бурдадан, бобоси Абу Бурдадан, Абу Мусо розияллаҳу анҳудан — уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан деб ўйлайман — у деди: «Мен тушимда бир қилич силкитганимни кўрдим, унинг ўртаси синди — бирдан у (таъбири) Уҳуд куни мўминлардан етган мусибат экан; сўнг уни бошқа (силкитиш) билан силкитдим, у бўлган ҳолатидан гўзалроқ бўлиб қайтди — бирдан у (таъбири) Аллаҳ келтирган фатҳ ва мўминларнинг жамланиши экан. Ва мен унда сигирларни кўрдим — Аллаҳ яхшироқ — бирдан улар Уҳуд куни (шаҳид бўлган) мўминлар экан», деди.