حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ جَاءَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ جَعَلَ يَسُبُّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كِدْتُ أَنْ أُصَلِّيَ حَتَّى كَادَتِ الشَّمْسُ أَنْ تَغْرُبَ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَاللَّهِ مَا صَلَّيْتُهَا " فَنَزَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بُطْحَانَ، فَتَوَضَّأَ لِلصَّلاَةِ وَتَوَضَّأْنَا لَهَا، فَصَلَّى الْعَصْرَ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ.
Маккий ибн Иброҳим бизга айтди, Ҳишом бизга айтди, Яҳёдан, Абу Саламадан, Жобир ибн Абдуллаҳдан: Умар ибнул-Хаттоб розияллаҳу анҳу Хандақ куни қуёш ботгандан кейин келди ва Қурайш кофирларини сўка бошлади ва: «Эй Расулуллаҳ, қуёш деярли ботай деган эди, мен (асрни) ўқиб олишга етмадим», деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳга қасам, мен уни ўқимадим», деди. Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Бутҳон (водий)га тушдик, у намозга таҳорат олди, биз ҳам унга таҳорат олдик. У асрни қуёш ботгандан кейин ўқиди, сўнг ундан кейин мағрибни ўқиди.