وَقَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ سَمِعْتُ وَهْبَ بْنَ كَيْسَانَ، سَمِعْتُ جَابِرًا، خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى ذَاتِ الرِّقَاعِ مِنْ نَخْلٍ فَلَقِيَ جَمْعًا مِنْ غَطَفَانَ، فَلَمْ يَكُنْ قِتَالٌ، وَأَخَافَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَصَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَىِ الْخَوْفِ. وَقَالَ يَزِيدُ عَنْ سَلَمَةَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْقَرَدِ.
Ибн Исъҳоқ деди: Ваҳб ибн Кайсонни эшитдим, Жобирни эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Нахлдан Зотур-Риқўга чиқди ва Ғатафондан бир жамоани учратди, лекин уруш бўлмади ва одамлар бир-бирини қўрқитди (хавф бўлди). Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам икки ракат хавф (намози)ни ўқиди. Язид Саламадан: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Қарад куни ғазот қилдим», деди.