4183-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ خَرَجَ مُعْتَمِرًا فِي الْفِتْنَةِ فَقَالَ إِنْ صُدِدْتُ عَنِ الْبَيْتِ، صَنَعْنَا كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ مِنْ أَجْلِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ.
Қутайба бизга айтди, у Моликдан, у Нофиъдан: Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумо фитна (Ибн аз-Зубайр давридаги нотинчлик) пайтида умра қилиб чиқди ва деди: «Агар Байтдан тўсилсам, биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан қилганимиздек қиламиз.» Шунда у умрага эҳром боғлади, чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳудайбия йили умрага эҳром боғлаган эди.