حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما ـ أَصَابَتْنَا مَجَاعَةٌ يَوْمَ خَيْبَرَ، فَإِنَّ الْقُدُورَ لَتَغْلِي ـ قَالَ وَبَعْضُهَا نَضِجَتْ ـ فَجَاءَ مُنَادِي النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ تَأْكُلُوا مِنْ لُحُومِ الْحُمُرِ شَيْئًا وَأَهْرِيقُوهَا. قَالَ ابْنُ أَبِي أَوْفَى فَتَحَدَّثْنَا أَنَّهُ إِنَّمَا نَهَى عَنْهَا لأَنَّهَا لَمْ تُخَمَّسْ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ نَهَى عَنْهَا الْبَتَّةَ، لأَنَّهَا كَانَتْ تَأْكُلُ الْعَذِرَةَ.
Саид ибн Сулаймон бизга айтди, Аббод бизга айтди, у Шайбонийдан: У айтди: Мен Ибн Абу Авфо розияллаҳу анҳумодан эшитдим: Хайбар куни бизга очлик етди, қозонлар қайнаб турарди — у айтди: баъзилари пишган ҳам эди — шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жарчиси келиб: «Эшаклар гўштидан ҳеч нарса еманглар, уни тўкиб ташланглар» деди. Ибн Абу Авфо айтди: Биз «У фақат хумсга (бешдан бирга) ажратилмагани учун қайтарди» деб гаплашдик. Баъзилар эса: «У ундан бутунлай қайтарди, чунки улар нажосат ер эди» дедилар.