حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا حَرَمِيٌّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَارَةُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ وَلَمَّا فُتِحَتْ خَيْبَرُ قُلْنَا الآنَ نَشْبَعُ مِنَ التَّمْرِ.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ҳарамий бизга айтди, Шуъба бизга айтди, деди: Умора менга хабар берди, у Икримадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У айтди: Хайбар фатҳ этилганда, биз: «Энди хурмога тўямиз» дедик.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Айюбдан, ва Ҳафса Умму Атийя (розияллаҳу анҳо)дан дедики: «Ва биз унинг бошини (сочини) уч ўрим қилдик.»
Аҳмад ибн Юнус, Зуҳайрдан: Бизга Осим, у Абу Усмондан айтиб берди: У: Бизга Умар — биз Озарбайжонда эканмизда — : Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ипак кийишдан — фақат мана бундан бошқа — қайтардилар, деб ёзди ва…
у Жабаладан: Биз Мадинада Ироқ аҳлининг баъзилари билан эдик. Бизга қаҳатчилик тегди. Ибн Зубайр бизни хурмо билан таъминлар эди. Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) бизнинг ёнимиздан ўтиб: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу…
(Бу ҳадис) бизга Холид ал-Ҳаззў(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); ва у зиёда қилди: ал-Ҳаззў: «Улар иккови қироатда бир-бирига яқин эдилар» деди.
у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Ошурў Рамазондан олдин рўза тутилар эди. Рамазон нозил бўлганида, у деди: «Ким хоҳласа, рўза тутсин, ким хоҳласа, ифтор қилсин.»