حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا مُوسَى وَمُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ إِلَى الْيَمَنِ، قَالَ وَبَعَثَ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عَلَى مِخْلاَفٍ قَالَ وَالْيَمَنُ مِخْلاَفَانِ ثُمَّ قَالَ " يَسِّرَا وَلاَ تُعَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلاَ تُنَفِّرَا ". فَانْطَلَقَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِلَى عَمَلِهِ، وَكَانَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِذَا سَارَ فِي أَرْضِهِ كَانَ قَرِيبًا مِنْ صَاحِبِهِ أَحْدَثَ بِهِ عَهْدًا، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ، فَسَارَ مُعَاذٌ فِي أَرْضِهِ قَرِيبًا مِنْ صَاحِبِهِ أَبِي مُوسَى، فَجَاءَ يَسِيرُ عَلَى بَغْلَتِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِ، وَإِذَا هُوَ جَالِسٌ، وَقَدِ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ النَّاسُ، وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ قَدْ جُمِعَتْ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذٌ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ، أَيَّمَ هَذَا قَالَ هَذَا رَجُلٌ كَفَرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ. قَالَ لاَ أَنْزِلُ حَتَّى يُقْتَلَ. قَالَ إِنَّمَا جِيءَ بِهِ لِذَلِكَ فَانْزِلْ. قَالَ مَا أَنْزِلُ حَتَّى يُقْتَلَ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ نَزَلَ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ، كَيْفَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَالَ أَتَفَوَّقُهُ تَفَوُّقًا. قَالَ فَكَيْفَ تَقْرَأُ أَنْتَ يَا مُعَاذُ قَالَ أَنَامُ أَوَّلَ اللَّيْلِ فَأَقُومُ وَقَدْ قَضَيْتُ جُزْئِي مِنَ النَّوْمِ، فَأَقْرَأُ مَا كَتَبَ اللَّهُ لِي، فَأَحْتَسِبُ نَوْمَتِي كَمَا أَحْتَسِبُ قَوْمَتِي.
Мусо бизга айтди, Абу Авона бизга айтди, Абдулмалик бизга айтди, у Абу Бурдадан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Мусо ва Муоз ибн Жабални Яманга юборди. Ҳар бирини бир вилоят (михлоф) устига юборди, Яман икки вилоят эди. Кейин деди: «Енгиллаштиринглар, қийинлаштирманглар, хушхабар беринглар, қочирманглар.» Ҳар бири ўз ишига жўнади. Уларнинг ҳар бири ўз ерида юриб, шеригига яқинлашганда, ундан хабар олиб, унга салом берарди. Муоз ўз ерида шериги Абу Мусога яқин юрди, хачири устида юриб унинг олдига келди. Қараса, у ўтирган, олдига одамлар тўпланган, олдида бир киши қўллари бўйнига боғланган. Муоз унга деди: «Эй Абдуллаҳ ибн Қайс, бу нима?» У деди: «Бу Исломидан кейин кофир бўлган киши.» У (Муоз) деди: «У ўлдирилмагунча тушмайман.» У (Абу Мусо) деди: «У шу учун келтирилган, туш.» У деди: «У ўлдирилмагунча тушмайман.» Шунда у ҳақида буйруқ берилди, у ўлдирилди. Кейин у тушди ва деди: «Эй Абдуллаҳ, Қуръанни қандай ўқийсан?» У деди: «Уни бўлиб-бўлиб (вақт-вақт) ўқийман.» У деди: «Сен қандай ўқийсан, эй Муоз?» У деди: «Мен туннинг аввалида ухлайман, кейин тураман, уйқудан улушимни бажариб бўлиб, Аллаҳ менга (тақдир) ёзганча ўқийман. Мен уйқумни ҳам, қиёмимни (ибодатга туришимни) ҳам (савобга) ҳисоблайман.»