حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يَقُولُ إِنْ جَعَلَ لِي مُحَمَّدٌ مِنْ بَعْدِهِ تَبِعْتُهُ. وَقَدِمَهَا فِي بَشَرٍ كَثِيرٍ مِنْ قَوْمِهِ، فَأَقْبَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ، وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِطْعَةُ جَرِيدٍ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مُسَيْلِمَةَ فِي أَصْحَابِهِ، فَقَالَ " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذِهِ الْقِطْعَةَ مَا أَعْطَيْتُكَهَا وَلَنْ تَعْدُوَ أَمْرَ اللَّهِ فِيكَ، وَلَئِنْ أَدْبَرْتَ لَيَعْقِرَنَّكَ اللَّهُ، وَإِنِّي لأَرَاكَ الَّذِي أُرِيتُ فِيهِ مَا رَأَيْتُ، وَهَذَا ثَابِتٌ يُجِيبُكَ عَنِّي ". ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُ عَنْ قَوْلِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ أُرَى الَّذِي أُرِيتُ فِيهِ مَا أُرِيتُ ". فَأَخْبَرَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُ فِي يَدَىَّ سِوَارَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ، فَأَهَمَّنِي شَأْنُهُمَا، فَأُوحِيَ إِلَىَّ فِي الْمَنَامِ أَنِ انْفُخْهُمَا، فَنَفَخْتُهُمَا فَطَارَا فَأَوَّلْتُهُمَا كَذَّابَيْنِ يَخْرُجَانِ بَعْدِي، أَحَدُهُمَا الْعَنْسِيُّ، وَالآخَرُ مُسَيْلِمَةُ ".
Абул-Ямон бизга айтди, Шуайб бизга хабар берди, у Абдуллаҳ ибн Абу Ҳусайндан, Нофиъ ибн Жубайр бизга айтди, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Мусайлима ал-Каззоб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида (Мадинага) келди ва: «Агар Муҳаммад ўзидан кейин (хилофатни) менга қолдирса, мен унга эргашаман» дея бошлади. У қавмидан кўп одам билан келган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у томон юзланди, у билан Собит ибн Қайс ибн Шаммос бор эди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўлида бир бўлак хурмо шохи бор эди, то Мусайлиманинг олдига, унинг шериклари ичида тўхтагунча. У деди: «Агар мендан бу бўлакни сўрасанг ҳам, уни сенга бермасдим. Сен ҳақингдаги Аллаҳнинг амридан ўта олмайсан. Агар юз ўгирсанг (қайтсанг), Аллаҳ сени албатта ҳалок қилади. Мен сени — мен ҳақимда кўрсатилган нарса кўрсатилган киши деб кўряпман. Мана бу Собит мен томонимдан сенга жавоб беради.» Кейин ундан кетди. Ибн Аббос айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг «Сен — мен ҳақимда кўрсатилган нарса кўрсатилган кишисан» деган сўзи ҳақида сўрадим. Абу Ҳурайра менга хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен ухлаб ётганимда, қўлларимда иккита олтин билакузук кўрдим. Уларнинг аҳволи мени ташвишга солди. Тушимда менга: «Уларга пуфла» деб ваҳий қилинди. Мен уларга пуфладим, иккаласи учиб кетди. Мен уларни мендан кейин чиқадиган икки каззоб (ёлғончи) деб таъбирладим: бири ал-Ансий, иккинчиси Мусайлима.»