حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدِمَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَجَعَلَ يَقُولُ إِنْ جَعَلَ لِي مُحَمَّدٌ الأَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ تَبِعْتُهُ . فَقَدِمَهَا فِي بَشَرٍ كَثِيرٍ مِنْ قَوْمِهِ فَأَقْبَلَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَفِي يَدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قِطْعَةُ جَرِيدَةٍ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مُسَيْلِمَةَ فِي أَصْحَابِهِ قَالَ " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذِهِ الْقِطْعَةَ مَا أَعْطَيْتُكَهَا وَلَنْ أَتَعَدَّى أَمْرَ اللَّهِ فِيكَ وَلَئِنْ أَدْبَرْتَ لَيَعْقِرَنَّكَ اللَّهُ وَإِنِّي لأُرَاكَ الَّذِي أُرِيتُ فِيكَ مَا أُرِيتُ وَهَذَا ثَابِتٌ يُجِيبُكَ عَنِّي " . ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُ عَنْ قَوْلِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ أَرَى الَّذِي أُرِيتُ فِيكَ مَا أُرِيتُ " . فَأَخْبَرَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُ فِي يَدَىَّ سِوَارَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ فَأَهَمَّنِي شَأْنُهُمَا فَأُوحِيَ إِلَىَّ فِي الْمَنَامِ أَنِ انْفُخْهُمَا فَنَفَخْتُهُمَا فَطَارَا فَأَوَّلْتُهُمَا كَذَّابَيْنِ يَخْرُجَانِ مِنْ بَعْدِي فَكَانَ أَحَدُهُمَا الْعَنْسِيَّ صَاحِبَ صَنْعَاءَ وَالآخَرُ مُسَيْلِمَةَ صَاحِبَ الْيَمَامَةِ " .
Менга Муҳаммад ибн Саҳл ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Абул-Ямон ривоят қилди, бизга Шуъайб Абдуллаҳ ибн Абу Ҳусайндан хабар берди, бизга Нофеъ ибн Жубайр Ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: Ёлғончи Мусайлима Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида Мадинага келди ва: «Агар Муҳаммад ўзидан кейин ишни (раҳбарликни) менга берса, унга эргашаман», дея бошлади. У ўз қавмидан кўп одам билан келди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга қараб йўл олди, у билан бирга Собит ибн Қайс ибн Шаммос бор эди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлида бир парча хурмо шохи бор эди. Токи Мусайлиманинг олдида, унинг ашоблари ичида тўхтади ва деди: «Агар мендан мана шу парчани сўрасанг ҳам, уни сенга бермаган бўлардим. Сен ҳақингда Аллаҳнинг амридан ўтмайман. Агар юз ўгирсанг, Аллаҳ сени ҳалок қилади. Мен сени — ҳақингда менга кўрсатилгани кўрсатилган ўша киши деб ўйлаяпман. Мана бу Собит мен ўрнимга сенга жавоб беради». Сўнг ундан бурилиб кетди. Ибн Аббос деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг «Сен ҳақингда менга кўрсатилгани кўрсатилган ўша кишисан» деган сўзи ҳақида сўрадим. Шунда Абу Ҳурайра менга хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен ухлаб ётганимда, икки қўлимда иккита олтин билагузук кўрдим, уларнинг иши мени ташвишга солди. Шунда менга тушда: ‹Уларнинг иккаласига пуф-пуф қил›, деб ваҳий қилинди. Мен уларга пуф-пуф қилдим, улар учт-уча кетди. Мен уларни мендан кейин чиқадиган икки ёлғончига таъбир қилдим. Улардан бири Санъо эгаси Анасий, иккинчиси Ямома эгаси Мусайлима эди», деди.