حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ يَقُولُ إِنْ جَعَلَ لِي مُحَمَّدٌ الأَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ تَبِعْتُهُ. وَقَدِمَهَا فِي بَشَرٍ كَثِيرٍ مِنْ قَوْمِهِ، فَأَقْبَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ ثَابِتُ بْنُ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ، وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِطْعَةُ جَرِيدٍ، حَتَّى وَقَفَ عَلَى مُسَيْلِمَةَ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالَ " لَوْ سَأَلْتَنِي هَذِهِ الْقِطْعَةَ مَا أَعْطَيْتُكَهَا، وَلَنْ تَعْدُوَ أَمْرَ اللَّهِ فِيكَ، وَلَئِنْ أَدْبَرْتَ لَيَعْقِرَنَّكَ اللَّهُ، وَإِنِّي لأَرَاكَ الَّذِي أُرِيتُ فِيكَ مَا رَأَيْتُ ". فَأَخْبَرَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُ فِي يَدَىَّ سِوَارَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ، فَأَهَمَّنِي شَأْنُهُمَا، فَأُوحِيَ إِلَىَّ فِي الْمَنَامِ أَنِ انْفُخْهُمَا، فَنَفَخْتُهُمَا فَطَارَا فَأَوَّلْتُهُمَا كَذَّابَيْنِ يَخْرُجَانِ بَعْدِي ". فَكَانَ أَحَدُهُمَا الْعَنْسِيَّ وَالآخَرُ مُسَيْلِمَةَ الْكَذَّابَ صَاحِبَ الْيَمَامَةِ.
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Абу Ҳусайндан, Нофи ибн Жубайр бизга айтди, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан, у деди: Мусайлима Каззоб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида (Мадинага) келди ва: «Агар Муҳаммад иш(ҳокимият)ни ўзидан кейин менга берса, унга эргашарман», дея бошлади. У ўз қавмидан кўп одам билан келди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга томон йўл олди, у билан Собит ибн Қайс ибн Шаммос бор эди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўлида бир бўлак хурмо шохи (жарид) бор эди. Токи Мусайлима олдида — унинг саҳобалари ичида — тўхтади ва: «Агар сен мендан бу бўлакни сўрасанг ҳам, мен уни сенга бермас эдим; сен ҳақингдаги Аллаҳнинг амридан ўтолмайсан; агар сен орқа ўгирсанг (юз ўгирсанг), албатта Аллаҳ сени ҳалок қилади. Мен сени — сен ҳақингда менга кўрсатилган нарса кўрсатилган (ўша киши) деб кўраяпман», деди. Абу Ҳурайра менга хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен ухлаб ётганимда, икки қўлимда олтиндан икки билакузук кўрдим, уларнинг иши (ҳадиги) мени ташвишлантирди. Тушимда менга: ‹Уларни пуфла›, деб ваҳй қилинди. Мен иккаласини пуфладим, улар учиб кетди. Мен уларни мендан кейин чиқадиган икки каззоб (ёлғончи)га таъбир қилдим», деди. Улардан бири Ансий, иккинчиси Ямома соҳиби Мусайлима Каззоб эди.