حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَوْمُ الْخَمِيسِ وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ فَقَالَ " ائْتُونِي أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَدًا ". فَتَنَازَعُوا، وَلاَ يَنْبَغِي عِنْدَ نَبِيٍّ تَنَازُعٌ، فَقَالُوا مَا شَأْنُهُ أَهَجَرَ اسْتَفْهِمُوهُ فَذَهَبُوا يَرُدُّونَ عَلَيْهِ. فَقَالَ " دَعُونِي فَالَّذِي أَنَا فِيهِ خَيْرٌ مِمَّا تَدْعُونِي إِلَيْهِ ". وَأَوْصَاهُمْ بِثَلاَثٍ قَالَ " أَخْرِجُوا الْمُشْرِكِينَ مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ، وَأَجِيزُوا الْوَفْدَ بِنَحْوِ مَا كُنْتُ أُجِيزُهُمْ ". وَسَكَتَ عَنِ الثَّالِثَةِ، أَوْ قَالَ فَنَسِيتُهَا.
Қутайба бизға айтди, Суфён бизға айтди, у Сулаймон ал-Аҳвалдан, у Саид ибн Жубайрдан: У айтди: Ибн Аббос деди: Пайшанба куни! Пайшанба куни нима эканини биласизми?! Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг оғриғи кучайди ва деди: «Менга (нарса) келтиринглар, мен сизларга бир хат ёзай, ундан кейин асло адашмайсизлар.» Улар тортишиб қолдилар, ҳолбуки набий олдида тортишиш керакмас. Улар дедилар: «Унга нима бўлди? Алахсираб қолдими? Ундан сўранг.» Улар унга (сўзни) қайтариб келдилар. У деди: «Мени қолдиринглар (тек қўйинглар). Мен бўлган ҳолат сизлар мени унга чақираётган нарсадан яхшироқдир.» У уларга уч нарсани васият қилди: «Мушрикларни Араб яриморолидан чиқаринглар, элчиларни мен уларни сийлаганимдек сийланглар» деди. Учинчисидан сукут қилди — ёки: мен уни унутдим, деди.