حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا حُضِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي الْبَيْتِ رِجَالٌ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلُمُّوا أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ ". فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ غَلَبَهُ الْوَجَعُ وَعِنْدَكُمُ الْقُرْآنُ، حَسْبُنَا كِتَابُ اللَّهِ. فَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْبَيْتِ وَاخْتَصَمُوا، فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ قَرِّبُوا يَكْتُبُ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدَهُ. وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ غَيْرَ ذَلِكَ، فَلَمَّا أَكْثَرُوا اللَّغْوَ وَالاِخْتِلاَفَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُومُوا ". قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَكَانَ يَقُولُ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ الرَّزِيَّةَ كُلَّ الرَّزِيَّةِ مَا حَالَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ أَنْ يَكْتُبَ لَهُمْ ذَلِكَ الْكِتَابَ لاِخْتِلاَفِهِمْ وَلَغَطِهِمْ.
Али ибн Абдуллаҳ бизға айтди, Абдурраззоқ бизға айтди, Маъмар бизға хабар берди, у Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг вафоти яқинлашганида, уйда эркаклар бор эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Келинглар, мен сизларга бир хат ёзай, ундан кейин адашмайсизлар.» Улардан баъзилари деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни оғриғ енгди (заифлаштирди), олдингизда Қуръан бор, бизга Аллаҳнинг китоби кифоя.» Уй аҳли ихтилоф қилди, тортишди. Улардан баъзилари: «Яқинлаштиринглар, у сизларга бир хат ёзсин, ундан кейин адашмайсизлар» дерди. Баъзилари эса бошқа нарсани дерди. Улар бемаъни гап ва ихтилофни кўпайтирганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Туринглар (чиқиб кетинглар).» Убайдуллаҳ деди: Ибн Аббос айтарди: «Мусибатнинг ҳаммаси — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўша хатни ёзиши орасига уларнинг ихтилофи ва шовқини тўсиқ бўлгани эди.»