أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَاجَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ، وَمَا حَمَلَنِي عَلَى كَثْرَةِ مُرَاجَعَتِهِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَقَعْ فِي قَلْبِي أَنْ يُحِبَّ النَّاسُ بَعْدَهُ رَجُلاً قَامَ مَقَامَهُ أَبَدًا، وَلاَ كُنْتُ أُرَى أَنَّهُ لَنْ يَقُومَ أَحَدٌ مَقَامَهُ إِلاَّ تَشَاءَمَ النَّاسُ بِهِ، فَأَرَدْتُ أَنْ يَعْدِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَبِي بَكْرٍ. رَوَاهُ ابْنُ عُمَرَ وَأَبُو مُوسَى وَابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Менга Убайдуллаҳ хабар берди, Оиша айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга шу ҳақда (Абу Бакр намоз ўқиши ҳақида) қайтариб (эътироз билдириб) сўрадим. Мени унга кўп қайтаришга ундаган нарса фақат шу эдики, менинг қалбимга — одамлар ундан кейин унинг ўрнида турган кишини ҳеч қачон севмайди (деган фикр) тушди, ва мен ўйлар эдики, унинг ўрнида ким турса, одамлар ундан шумланади. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни Абу Бакрдан бурсин (бошқа кишига ўтказсин) деб истадим.» Буни Ибн Умар, Абу Мусо ва Ибн Аббос розияллаҳу анҳум Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдилар.