حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ يَتَغَشَّاهُ، فَقَالَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ وَاكَرْبَ أَبَاهُ. فَقَالَ لَهَا " لَيْسَ عَلَى أَبِيكِ كَرْبٌ بَعْدَ الْيَوْمِ ". فَلَمَّا مَاتَ قَالَتْ يَا أَبَتَاهْ، أَجَابَ رَبًّا دَعَاهُ، يَا أَبَتَاهْ مَنْ جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهُ، يَا أَبَتَاهْ إِلَى جِبْرِيلَ نَنْعَاهْ. فَلَمَّا دُفِنَ قَالَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ يَا أَنَسُ، أَطَابَتْ أَنْفُسُكُمْ أَنْ تَحْثُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم التُّرَابَ
Сулаймон ибн Ҳарб бизға айтди, Ҳаммод бизға айтди, у Собитдан, у Анасдан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оғирлашганида, унга (ўлим талвасаси) кела бошлади. Фотима алайҳассалом деди: «Вой отамнинг қийинчилиги!» У унга деди: «Бугундан кейин отангга ҳеч қийинчилик йўқ.» У вафот этганида, (Фотима) деди: «Эй отажон, чақирган Роббига жавоб берди! Эй отажон, Фирдавс жаннати унинг масканидир! Эй отажон, Жибрилга унинг ўлимини хабар қиламиз!» У дафн қилинганида, Фотима алайҳассалом деди: «Эй Анас, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг устига тупроқ сочишга кўнглингиз қандай рози бўлди?»