حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ أَقْرَؤُنَا أُبَىٌّ، وَأَقْضَانَا عَلِيٌّ، وَإِنَّا لَنَدَعُ مِنْ قَوْلِ أُبَىٍّ، وَذَاكَ أَنَّ أُبَيًّا يَقُولُ لاَ أَدَعُ شَيْئًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نَنْسَأْهَا}
Амр ибн Али бизға айтди, Яҳё бизға айтди, Суфён бизға айтди, у Ҳабибдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан: У айтди: Умар розияллаҳу анҳу деди: Бизнинг энг яхши қоримиз — Убайй, энг яхши қозимиз — Али. Биз Убаййнинг баъзи сўзини тарк қиламиз, чунки Убайй: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитган ҳеч нарсани тарк қилмайман» дейди, ҳолбуки Аллаҳ таоло: «Биз бирор оятни бекор қилсак ёки уни (эсдан) қолдирсак (бошқасини келтирамиз)» деган.