حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ. لَمَّا نَزَلَ صَوْمُ رَمَضَانَ كَانُوا لاَ يَقْرَبُونَ النِّسَاءَ رَمَضَانَ كُلَّهُ، وَكَانَ رِجَالٌ يَخُونُونَ أَنْفُسَهُمْ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ}.
Убайдуллаҳ бизга айтди, у Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у ал-Бародан; ва Аҳмад ибн Усмон бизға айтди, Шурайҳ ибн Маслама бизға айтди, деди: Иброҳим ибн Юсуф менга айтди, у отасидан, у Абу Ишоқдан, деди: Мен ал-Баро розияллаҳу анҳудан эшитдим: Рамазон рўзаси нозил бўлганида, улар бутун Рамазон аёлларга яқинлашмас эдилар, баъзи эркаклар ўзларига хиёнат қилар эдилар. Шунда Аллаҳ: «Аллаҳ сизлар ўзингизга хиёнат қилганингизни билди, бас, тавбангизни қабул қилди ва сизларни афв этди» (оятини) нозил қилди.