حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِذَا قَرَأَ الْقُرْآنَ لَمْ يَتَكَلَّمْ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهُ، فَأَخَذْتُ عَلَيْهِ يَوْمًا، فَقَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى مَكَانٍ قَالَ تَدْرِي فِيمَا أُنْزِلَتْ. قُلْتُ لاَ. قَالَ أُنْزِلَتْ فِي كَذَا وَكَذَا. ثُمَّ مَضَى. وَعَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنِي أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، {فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ} قَالَ يَأْتِيهَا فِي. رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ.
Ишоқ бизга айтди, ан-Надр ибн Шумайл бизга хабар берди, Ибн Авн бизга хабар берди, у Нофиъдан: У айтди: Ибн Умар розияллаҳу анҳумо Қуръан ўқиётганида, ундан бўшамагунча гапирмас эди. Мен бир куни ундан (ўқиганини) эшитдим. У Бақара сурасини ўқиб, бир жойга етганида деди: «Бу нима ҳақида нозил бўлганини биласанми?» Мен дедим: «Йўқ.» У деди: «Шундай-шундай ҳақида нозил бўлган.» Кейин давом этди. Абдуссамаддан: Отам менга айтди, Айюб менга айтди, у Нофиъдан, у Ибн Умардан: «Экинингизга (аёлларингизга) хоҳлаган тарафингиздан келинглар» — у деди: «(Олд тарафидан) келади.» Буни Муҳаммад ибн Яҳё ибн Саид отасидан, у Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди.