وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، قَالَ بَيْنَمَا هُوَ يَقْرَأُ مِنَ اللَّيْلِ سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَفَرَسُهُ مَرْبُوطٌ عِنْدَهُ إِذْ جَالَتِ الْفَرَسُ فَسَكَتَ فَسَكَتَتْ فَقَرَأَ فَجَالَتِ الْفَرَسُ، فَسَكَتَ وَسَكَتَتِ الْفَرَسُ ثُمَّ قَرَأَ فَجَالَتِ الْفَرَسُ، فَانْصَرَفَ وَكَانَ ابْنُهُ يَحْيَى قَرِيبًا مِنْهَا فَأَشْفَقَ أَنْ تُصِيبَهُ فَلَمَّا اجْتَرَّهُ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ حَتَّى مَا يَرَاهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ حَدَّثَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اقْرَأْ يَا ابْنَ حُضَيْرٍ اقْرَأْ يَا ابْنَ حُضَيْرٍ ". قَالَ فَأَشْفَقْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَطَأَ يَحْيَى وَكَانَ مِنْهَا قَرِيبًا فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَانْصَرَفْتُ إِلَيْهِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا مِثْلُ الظُّلَّةِ فِيهَا أَمْثَالُ الْمَصَابِيحِ فَخَرَجَتْ حَتَّى لاَ أَرَاهَا. قَالَ " وَتَدْرِي مَا ذَاكَ ". قَالَ لاَ. قَالَ " تِلْكَ الْمَلاَئِكَةُ دَنَتْ لِصَوْتِكَ وَلَوْ قَرَأْتَ لأَصْبَحَتْ يَنْظُرُ النَّاسُ إِلَيْهَا لاَ تَتَوَارَى مِنْهُمْ ". قَالَ ابْنُ الْهَادِ وَحَدَّثَنِي هَذَا الْحَدِيثَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَبَّابٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ.
Лайс айтди: Менга Язид ибнул Ҳод, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Усайд ибн Ҳузайрдан айтиб берди: У кечаси Бақара сурасини ўқиётган эди, оти ёнида боғлаб қўйилган эди. Шунда от сапчиди (хуркди). У жим бўлди, от ҳам тинди. У ўқиди, от яна сапчиди. У жим бўлди, от ҳам тинди. Сўнг ўқиди, от яна сапчиди. У (ўқишни) тўхтатди — унинг ўғли Яҳё от яқинида эди, унга (от) текканидан қўрқди. Уни (ўғлини) тортиб олганида, бошини осмонга кўтарди, ҳатто уни (осмонни) кўрмас бўлди. Тонг отганида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга айтди. У: «Ўқи, эй Ибн Ҳузайр, ўқи, эй Ибн Ҳузайр» дедилар. У: Эй Расулуллаҳ, Яҳёни (от) босишидан қўрқдим, у (от) ёнида эди. Бошими кўтардим, унга (ўғлимга) бордим, сўнг бошими осмонга кўтардим — мана соябонга ўхшаш нарса, унда чироқларга ўхшаш (нурлар) бор эди, у чиқиб кетди, ҳатто уни кўрмас бўлдим, деди. У: «Бу нима эканини биласанми?» дедилар. У: Йўқ, деди. У: «Ўша малоикалар эди, сенинг овозингга яқинлашди; агар ўқиганингда, улар тонгда одамлар уларга қараб турадиган (ҳолда), улардан яширинмас ҳолда қолар эди» дедилар. Ибнул Ҳод: Бу ҳадисни менга Абдуллаҳ ибн Хаббоб ҳам Абу Саид Худрийдан, у Усайд ибн Ҳузайрдан айтиб берди, деди.