حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رِجَالاً مِنَ الْمُنَافِقِينَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْغَزْوِ تَخَلَّفُوا عَنْهُ، وَفَرِحُوا بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَذَرُوا إِلَيْهِ وَحَلَفُوا، وَأَحَبُّوا أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا، فَنَزَلَتْ {لاَ يَحْسِبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ} الآيَةَ.
Саид ибн Абу Марям бизга айтди, Муҳаммад ибн Жаъфар бизга хабар берди, деди: Менга Зайд ибн Аслам айтди, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саид ал-Худрий розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида мунофиқлардан баъзи эркаклар — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазотга чиқса, ундан ортда қолар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга хилоф ўтиришларидан хурсанд бўлар эдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (ғазотдан) келганида, улар ундан узр сўраб, қасам ичар, қилмаган нарсалари билан мақталишни хоҳлар эдилар. Шунда: «Хурсанд бўладиганлар (гумон қилмасин)» ояти нозил бўлди.