حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ مَرَرْتُ عَلَى أَبِي ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِ فَقُلْتُ مَا أَنْزَلَكَ بِهَذِهِ الأَرْضِ قَالَ كُنَّا بِالشَّأْمِ فَقَرَأْتُ {وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلاَ يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ} قَالَ مُعَاوِيَةُ مَا هَذِهِ فِينَا، مَا هَذِهِ إِلاَّ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ. قَالَ قُلْتُ إِنَّهَا لَفِينَا وَفِيهِمْ.
Қутайба ибн Саид бизга айтди, Жарир бизга айтди, у Ҳусайндан, у Зайд ибн Ваҳбдан: У айтди: Мен Абу Зарр ёнидан ар-Разабада ўтдим ва дедим: «Сени бу ерга (бу чўлга) нима туширди?» У деди: Биз Шомда эдик, мен: «Олтин ва кумушни хазина қилиб, уни Аллаҳ йўлида сарфламайдиганларга аламли азоб билан хушхабар бер» (оятини) ўқидим. Муовия деди: «Бу биз ҳақимизда эмас, бу фақат аҳли китоб ҳақида.» Мен дедим: «У биз ҳақимизда ҳам, улар ҳақида ҳамдир.»