حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، وَهِشَامٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ، قَالَ بَيْنَا ابْنُ عُمَرَ يَطُوفُ إِذْ عَرَضَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ ـ أَوْ قَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ ـ سَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي النَّجْوَى فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يُدْنَى الْمُؤْمِنُ مِنْ رَبِّهِ ـ وَقَالَ هِشَامٌ يَدْنُو الْمُؤْمِنُ ـ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ، فَيُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ تَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا يَقُولُ أَعْرِفُ، يَقُولُ رَبِّ أَعْرِفُ مَرَّتَيْنِ، فَيَقُولُ سَتَرْتُهَا فِي الدُّنْيَا وَأَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ ثُمَّ تُطْوَى صَحِيفَةُ حَسَنَاتِهِ، وَأَمَّا الآخَرُونَ أَوِ الْكُفَّارُ فَيُنَادَى عَلَى رُءُوسِ الأَشْهَادِ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ ". وَقَالَ شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ.
Мусаддад бизга айтди, Язид ибн Зурайъ бизга айтди, Саид ва Ҳишом бизга айтдилар: Қатода бизга айтди, у Сафвон ибн Муҳриздан: У айтди: Ибн Умар тавоф қилаётганда, бирдан бир киши рўпара келиб деди: «Эй Абу Абдурраҳмон — ёки: эй Ибн Умар — нажво (яширин сўзлашиш) ҳақида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (бирор нарса) эшитдингми?» У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни айтаётганини эшитдим: «Мўмин Роббига яқинлаштирилади — Ҳишом: «мўмин яқинлашади» деди — то (Аллаҳ) унинг устига пардасини қўйгунча, кейин уни гуноҳлари билан иқрор қилдиради: «Фалон гуноҳни биласанми?» У: «Биламан» дейди. «Роббим, биламан» дейди — икки марта. Шунда (Аллаҳ) дейди: «Мен уни дунёда яширдим ва бугун уни сенга мағфират қиламан.» Кейин унинг яхшиликлари саҳифаси ўралади (ёпилади). Бошқаларга — ёки кофирларга келсак, гувоҳлар бошида нидо қилинади: «Булар Роббилари устидан ёлғон айтганлардир.»» Шайбон Қатодадан: Сафвон бизга айтди, деди.