Саҳиҳул Бухорий — 4739-ҳадис

Пайғамбарнинг Қуръан тафсири · Сизни жаннатдан чиқармасин

4739-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَالْكَهْفُ وَمَرْيَمُ وَطَهَ وَالأَنْبِيَاءُ هُنَّ مِنَ الْعِتَاقِ الأُوَلِ، وَهُنَّ مِنْ تِلاَدِي‏.‏ وَقَالَ قَتَادَةُ ‏{‏جُذَاذًا‏}‏ قَطَّعَهُنَّ‏.‏ وَقَالَ الْحَسَنُ ‏{‏فِي فَلَكٍ‏}‏ مِثْلِ فَلْكَةِ الْمِغْزَلِ ‏{‏يَسْبَحُونَ‏}‏ يَدُورُونَ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ‏{‏نَفَشَتْ‏}‏ رَعَتْ ‏{‏يُصْحَبُونَ‏}‏ يُمْنَعُونَ‏.‏ ‏{‏أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً‏}‏ قَالَ دِينُكُمْ دِينٌ وَاحِدٌ‏.‏ وَقَالَ عِكْرِمَةُ‏.‏ ‏{‏حَصَبُ‏}‏ حَطَبُ بِالْحَبَشِيَّةِ‏.‏ وَقَالَ غَيْرُهُ ‏{‏أَحَسُّوا‏}‏ تَوَقَّعُوهُ مِنْ أَحْسَسْتُ‏.‏ ‏{‏خَامِدِينَ‏}‏ هَامِدِينَ‏.‏ حَصِيدٌ مُسْتَأْصَلٌ يَقَعُ عَلَى الْوَاحِدِ وَالاِثْنَيْنِ وَالْجَمِيعِ‏.‏ ‏{‏لاَ يَسْتَحْسِرُونَ‏}‏ لاَ يُعْيُونَ، وَمِنْهُ حَسِيرٌ، وَحَسَرْتُ بَعِيرِي‏.‏ عَمِيقٌ بَعِيدٌ‏.‏ ‏{‏نُكِسُوا‏}‏ رُدُّوا‏.‏ ‏{‏صَنْعَةَ لَبُوسٍ‏}‏ الدُّرُوعُ‏.‏ ‏{‏تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ‏}‏ اخْتَلَفُوا، الْحَسِيسُ وَالْحِسُّ وَالْجَرْسُ وَالْهَمْسُ وَاحِدٌ، وَهْوَ مِنَ الصَّوْتِ الْخَفِيِّ ‏{‏آذَنَّاكَ‏}‏ أَعْلَمْنَاكَ ‏{‏آذَنْتُكُمْ‏}‏ إِذَا أَعْلَمْتَهُ فَأَنْتَ وَهْوَ عَلَى سَوَاءٍ لَمْ تَغْدِرْ‏.‏ وَقَالَ مُجَاهِدٌ ‏{‏لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ‏}‏ تُفْهَمُونَ ‏{‏ارْتَضَى‏}‏ رَضِيَ‏.‏ ‏{‏التَّمَاثِيلُ‏}‏ الأَصْنَامُ، السِّجِلُّ الصَّحِيفَةُ‏.‏

Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Абу Ишоқдан, деди: Мен Абдурраҳмон ибн Язиддан эшитдим, у Абдуллаҳдан: У айтди: Бани Исроил (Исро), Каҳф, Марям, Тоҳо ва Анбиё — улар эски, қадимгилардандур (илк нозил бўлганлардан), ва улар менинг эски мол-мулкимдир (ёдлаганларимдир). Қатода деди: «Жузозан» — уларни бўлак-бўлак қилди. ал-Ҳасан деди: «Фи фалак» — урчуқ ғалтаги (чархпалаги) каби. «Ясбаҳуна» — айланадилар. Ибн Аббос деди: «Нафашат» — ўтлади. «Юшабуна» — ман қилинадилар (ҳимояланмайдилар). «Умматукум умматан ваҳидатан» — дийнингиз бир дийндур. Икрима деди: «Ҳасаб» — ҳабашчада ўт (ёқилғи). Бошқаси деди: «Аҳассу» — уни кутдилар, «аҳсасту»дан. «Хомидийн» — сўниб қолгувчилар. «Ҳасийд» — илдизидан юлинган, бир, икки ва кўпга (ҳам) ишлатилади. «Ла ястаҳсируна» — чарчамайдилар, ундан «ҳасир» ва «туямни чарчатдим». «Амийқ» — узоқ. «Нукису» — қайтарилдилар. «Санъата лабус» — совутлар. «Тақаттаъу амраҳум» — ихтилоф қилдилар. «ал-ҳасис», «ал-ҳисс», «ал-жарс» ва «ал-ҳамс» — бир, у паст (сокин) овоздандир. «Азаннока» — сенга билдирдик. «Азантукум» — уни билдирсанг, сен ва у баробарсиз, хиёнат қилмадинг. Мужоҳид деди: «Лаъаллакум тусъалуна» — англайсиз. «Иртазо» — рози бўлди. «ат-Тамасийл» — бутлар. «ас-Сижилл» — саҳифа.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 4807-ҳадисПайғамбарнинг Қуръан тафсири

Унинг зурриётидан Довуд ва Сулаймонни (ҳам ҳидоят қилдик) Ана ўшалар Аллаҳ ҳидоят қилган зотлардир, бас, уларнинг ҳидоятига эргаш Ужоб Қитт Фи изза Ал-миллатил охира Ал-ихтилоқ Ал-асбоб Жундун маа ҳунаалика…

Сунани Абу Довуд, 1812-ҳадисҲаж китоби

Лаббайка Аллаҳумма лаббайк, лаббайка ло шарийка лака лаббайк, иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, ло шарийка лак Лаббайк, лаббайк, лаббайка ва саъдайк, вал-хайру биядайк, вар-рағбўу илайка вал-амал

Сунани Насоий, 2651-ҳадисҲаж китоби

Мадина аҳли Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳли ал-Жуҳфадан, Нажд аҳли Қарндан эҳромга кирсинлар, Яман аҳли эса Яламламдан эҳромга кирсинлар,

Сунани Насоий, 2655-ҳадисҲаж китоби

Мадина аҳли Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳли ал-Жуҳфадан, Нажд аҳли Қарндан эҳромга кирсинлар, Яман аҳли эса Яламламдан эҳромга кирсинлар,

Саҳиҳул Бухорий, 1525-ҳадисҲаж китоби

Мадина аҳли Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳли Жуҳфадан, Нажд аҳли Қарндан талбия айтсин (иҳромга кирсин) Яман аҳли Яламламдан талбия айтсин