حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَ النَّفْخَتَيْنِ أَرْبَعُونَ ". قَالُوا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا قَالَ أَبَيْتُ. قَالَ أَرْبَعُونَ سَنَةً قَالَ أَبَيْتُ. قَالَ أَرْبَعُونَ شَهْرًا. قَالَ أَبَيْتُ، وَيَبْلَى كُلُّ شَىْءٍ مِنَ الإِنْسَانِ إِلاَّ عَجْبَ ذَنَبِهِ، فِيهِ يُرَكَّبُ الْخَلْقُ.
Умар ибн Ҳафс, отасидан, у Аъмашдан: Абу Солиҳни эшитдим: Абу Ҳурайрани эшитдим, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «Икки пуфланиш ораси қирқ (вақт)дир» дедилар. Улар: Эй Абу Ҳурайра, қирқ кунми? дедилар. У: (Айтмоқдан) бош тортдим, деди. (Қирқ) йилми? дедилар. У: Бош тортдим, деди. Қирқ ойми? дедилар. У: Бош тортдим, деди. Инсондан ҳамма нарса чирийди, фақат дум суягининг учидан (бошқа) — ундан хилқат қайтадан таркиб топади.