حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. أَنَّهُ كَانَ فِي جَنَازَةٍ فَأَخَذَ عُودًا يَنْكُتُ فِي الأَرْضِ فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ أَوْ مِنَ الْجَنَّةِ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ " اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى} الآيَةَ. قَالَ شُعْبَةُ وَحَدَّثَنِي بِهِ مَنْصُورٌ فَلَمْ أُنْكِرْهُ مِنْ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ".
Бишр ибн Холид, Муҳаммад ибн Жаъфардан, у Шуъбадан, у Сулаймондан, у Саъд ибн Убайдадан, у Абу Абдураҳмон Суламийдан, у Алидан (розияллаҳу анҳу), у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У киши бир жанозада эдилар, бир чўпни олиб ерни чизғилаб: «Сизлардан ҳеч ким йўқки, унинг дўзахдаги ёки жаннатдаги ўрни ёзиб қўйилмаган бўлса» дедилар. Улар: Эй Расулуллаҳ, (тақдирга) таяниб қолмайликми? дедилар. У: «Амал қилинглар, ҳар ким муяссар қилингандир. Бас, ким (мол) бериб, тақво қилса ва энг гўзал (калима)ни тасдиқласа...» (оятини ўқидилар). Шуъба: Буни менга Мансур ҳам айтиб берди, мен уни Сулаймоннинг ҳадисидан инкор қилмадим (мос келди), деди.