حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ خَطَبَنَا عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ أَخَذْتُ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِضْعًا وَسَبْعِينَ سُورَةً، وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنِّي مِنْ أَعْلَمِهِمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَمَا أَنَا بِخَيْرِهِمْ. قَالَ شَقِيقٌ فَجَلَسْتُ فِي الْحِلَقِ أَسْمَعُ مَا يَقُولُونَ فَمَا سَمِعْتُ رَادًّا يَقُولُ غَيْرَ ذَلِكَ.
Умар ибн Ҳафс, отасидан, у Аъмашдан: Бизга Шақиқ ибн Салама айтиб берди: Абдуллаҳ бизга хутба қилиб: Аллаҳга қасам, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг оғзидан етмиш неча сурани олдим. Аллаҳга қасам, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари мен уларнинг Аллаҳнинг китобини энг билувчиси эканимни билдилар, ҳолбуки мен уларнинг энг яхшиси эмасман, деди. Шақиқ айтди: Мен ҳалқаларда ўтириб, улар нима дейишини тингладим, аммо бунга эътироз билдирувчи бирор киши (бошқача) деганини эшитмадим.