حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ كُنَّا بِحِمْصَ فَقَرَأَ ابْنُ مَسْعُودٍ سُورَةَ يُوسُفَ، فَقَالَ رَجُلٌ مَا هَكَذَا أُنْزِلَتْ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحْسَنْتَ. وَوَجَدَ مِنْهُ رِيحَ الْخَمْرِ فَقَالَ أَتَجْمَعُ أَنْ تُكَذِّبَ بِكِتَابِ اللَّهِ وَتَشْرَبَ الْخَمْرَ. فَضَرَبَهُ الْحَدَّ.
Муҳаммад ибн Касир, Суфёндан, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан ривоят қилади: Биз Ҳимсда эдик. Ибн Масъуд Юсуф сурасини ўқиди. Бир киши: Бу шундай нозил қилинмаган, деди. У: Мен уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ўқидим, у: «Яхши қилдинг» дедилар, деди. (Ибн Масъуд) ундан хамр ҳидини сезди ва: Сен Аллаҳнинг китобини ёлғонга чиқариб, хамр ҳам ичишни жамлайсанми? деб унга ҳад (жазо) урди.