حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ بِحِمْصَ فَقَالَ لِي بَعْضُ الْقَوْمِ اقْرَأْ عَلَيْنَا . فَقَرَأْتُ عَلَيْهِمْ سُورَةَ يُوسُفَ - قَالَ - فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ وَاللَّهِ مَا هَكَذَا أُنْزِلَتْ . قَالَ قُلْتُ وَيْحَكَ وَاللَّهِ لَقَدْ قَرَأْتُهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي " أَحْسَنْتَ " . فَبَيْنَمَا أَنَا أُكَلِّمُهُ إِذْ وَجَدْتُ مِنْهُ رِيحَ الْخَمْرِ قَالَ فَقُلْتُ أَتَشْرَبُ الْخَمْرَ وَتُكَذِّبُ بِالْكِتَابِ لاَ تَبْرَحُ حَتَّى أَجْلِدَكَ - قَالَ - فَجَلَدْتُهُ الْحَدَّ .
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Мен Ҳимсда эдим; бас қавмдан баъзилари менга: «Бизга ўқи» деди. Мен уларга Юсуф сурасини ўқидим. Қавмдан бир киши: «Аллаҳга қасам, у (сура) бундай нозил қилинмаган» деди. Мен: «Ҳолингга вой! Аллаҳга қасам, мен уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ўқиган эдим; бас у менга: ‹Чиройли (яхши) қилдинг› деди» дедим. Мен у билан гаплашиб турган эдим, шу пайт ундан хамр (маст қилувчи ичимлик) ҳидини топдим. Мен: «Хамр ичасанми ва Китобни ёлғонга чиқарасанми?! Мен сени дарра (жазо) урмагунча кетмайсан» дедим. Бас мен унга ҳадд (жазо)ни урдим.