5022-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қуръан фазилатлари
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، حَدَّثَنَا طَلْحَةُ، قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى أَوْصَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لاَ. فَقُلْتُ كَيْفَ كُتِبَ عَلَى النَّاسِ الْوَصِيَّةُ، أُمِرُوا بِهَا وَلَمْ يُوصِ قَالَ أَوْصَى بِكِتَابِ اللَّهِ.
Муҳаммад ибн Юсуф, Молик ибн Миғвалдан: Бизга Талҳа айтиб берди: Мен Абдуллаҳ ибн Абу Авфодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам васият қилдиларми? деб сўрадим. У: Йўқ, деди. Мен: Унда одамларга васият қандай фарз қилинди — уларга буюрилди-ку, у эса васият қилмадилар? дедим. У: У Аллаҳнинг китобига (амал қилишга) васият қилдилар, деди.