حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَخْرُجُ فِيكُمْ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَكُمْ مَعَ صِيَامِهِمْ، وَعَمَلَكُمْ مَعَ عَمَلِهِمْ، وَيَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينَ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، يَنْظُرُ فِي النَّصْلِ فَلاَ يَرَى شَيْئًا، وَيَنْظُرُ فِي الْقِدْحِ فَلاَ يَرَى شَيْئًا، وَيَنْظُرُ فِي الرِّيشِ فَلاَ يَرَى شَيْئًا، وَيَتَمَارَى فِي الْفُوقِ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Яҳё ибн Саиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳим ибнул Ҳорис Таймийдан, у Абу Салама ибн Абдураҳмондан, у Абу Саид Худрийдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Сизлар орасидан шундай қавм чиқади — сизлар ўз намозингизни уларнинг намози билан, рўзангизни уларнинг рўзаси билан, амалингизни уларнинг амали билан (таққослаб) паст санайсизлар; улар Қуръанни ўқийдилар, аммо у (Қуръан) томоқларидан ўтмайди. Улар дийндан ўқ овдан (нишондан) чиқиб кетгандек чиқиб кетадилар — (отувчи) пайконга қараса, ҳеч нарса (қон изи) кўрмайди, ёғочга қараса, ҳеч нарса кўрмайди, патга қараса, ҳеч нарса кўрмайди ва камон ипи жойлашадиган ўқ учидаги тирқишда шубҳаланади (қондан бирор асар борми деб)» деганларини эшитдим, деди.