5115-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ الزُّهْرِيَّ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، وَأَخُوهُ عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِمَا، أَنَّ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْمُتْعَةِ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ زَمَنَ خَيْبَرَ.
Молик ибн Исмоил, Ибн Уяйнадан: У Зуҳрийни эшитди: Менга Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Али ва унинг акаси Абдуллаҳ оталаридан хабар беришича, Али (розияллаҳу анҳу) Ибн Аббосга: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мутъа (вақтинчалик никоҳ)дан ва Хайбар замонида уй эшакларининг гўштидан қайтардилар, деди.